Wiesz, kiedyś myślałam, że świat jest niesprawiedliwy. Winiłam innych za brak wsparcia. Nie mogłam zrozumieć, dlaczego było tak, że ja bardzo się starałam, a otrzymywałam mniej niż Ci, którzy robili według mnie niewiele. Czułam złość i zazdrość, patrząc jak inni świetnie sobie radzą i z lekkością odnoszą sukcesy. Zazdrościłam im siły i tego, że nie mierzą się z takim bagażem, jak ja. Sądziłam, że moje samopoczucie jest zależne tylko i wyłącznie od zewnętrznych okoliczności. Jednocześnie, nieustannie każdego dnia chciałam być lepsza – tak bardzo chciałam by mnie zauważono. Doprowadziło mnie to na skraj wyczerpania i wpędziło w depresję. Czułam się okropnie samotna i niezrozumiana. Niepotrzebna, zbędna. Bardzo emocjonalnie reagowałam na najmniejsze urazy, czy krytykę, a jednocześnie się tego wstydziłam. Byłam sfrustrowana, nieszczęśliwa, a wstanie z łóżka i umycie zębów bywało ogromnym wyczynem. Czułam się beznadziejna i niekochana, myślałam, że nie ma sensu żyć. Gdy dla odmiany zaczęłam doświadczać stanów lękowych, myślałam, że coś jest ze mną nie tak, że jestem nienormalna, a do tego każdego dnia bałam się o swoje życie. Bardzo często wtedy chorowałam i odwiedziłam wszystkich możliwych specjalistów, wykonując szereg badań (co nie przynosiło mi żadnych efektów). Moją sytuację zmieniła świadomość, że nie jestem swoimi emocjami i myślami, a perspektywa z jakiej patrzymy na świat oraz głęboka relacja ze sobą
i swoim ciałem, całkowicie zmieniają zasady gry. Zrozumiałam, że to, co dzieje się ze mną i moim ciałem, było ostatecznym błaganiem o zauważenie i pokochanie siebie samej. O zajrzenie w głąb i uwolnienie skrywanego przez lata bólu oraz cierpienia. Teraz jestem silna, odważna, spełniona i szczęśliwa, a do życiowych przemian i trudności podchodzę z ciekawością i spokojem. Chcę dać Ci wsparcie poprzez moje odkrycia.

WIEM, ŻE TY TEŻ MOŻESZ ŻYĆ W SZCZĘŚCIU, ZDROWIU I WOLNOŚCI.